Na matìna, s’amamma dicès: << Mena, figliò, t’ vuò fott’ a muov?T’annonna t’aspetta da doje or’ e tu staj angora cap’ cut’lenne. Piglia stu c’stìn e muovete, jamm. E m’ rracc’mmann a ttè, camìna dritt’, ca mezz a la strara gnè lu dup e quedd’ nun aspetta at’ ca fart’ la festa, e torna aviett avviett, se nò chi lu send’ a t’assìr ?>>.
La picc’ninna accumm’gias a camm’nà e camìna camìna, mezz a lu bosc’ s’ truas’ nnand a lu dup’, ca gn’ disces’: << Uè chi bella creatura ca sì . Addù vai accuscì sola sola inda a lu bosc’?>>.
Ma tu vìr mbò a quest, quand’ ne vole savè, penzò capuccett, ma gn’ r’spunnes’ pè ducaziona: << Vagg’ da mì nonna, a purtargn nu bell cest, chien chien d’ogn’ bene d’ Dij: sav’cicch’,vin’ nuov’, cu na fiasca e nu’ cciolo, sai comm’ s’addà arrecrià? Mi mamma gn’ pr’parà pur’ nu pan’tton, doje scruppedde cu lu zucch’r >>.
<< Marò! >> alluccas’ d’ bott lu dup’ e tenìa la bava a la bocca, p’ tt queddj robb ca gn’eran’ inda a lu c’stìn di Cappuccett’.
<< Mò, m’aja scusà Cappuccè, lu cellular’ m’ squilla e m’ n’aggià gì. Statt bon >> disces’ lu dup, ma edd stascìa penzann a piglià n’ata strara, p’ fott’ a Capuccett tutt’ quedd ben’ d’ Dij che edda purtava alla nonna.
<< Ate ca nonna >> p’nzava u disgraziar’ << M’ l’aggia frecà tutti j quedda robba e m’aggia arrecrià alla faccia d’ la nonna e d’ Cappuccett >> e s’abbìas tom’ tom’ p’ arruà prima d’ la piccinìnna ngasa d’ la vecchia.
Quann arr’vas nnand’ ngasa d’ la nonna, sunas u campaniedd e, mang a dargn temb d’ arb’ la porta, se la magnas’ un buccon: << Ahmmmm……>> e faces’ nu rutt ca s’ sendìa fin’ abbasc’ a lu muraglion.
Po’ s’ m’ttes’ li pann d’ la vecchia e s’ m’ttes comot comot inda a lu diett.
Quann arr’vas la piccinina, lu dup-nonna s’ m’ttes ad alluccà: << Trase, trase Cappuccetto, vien’ da nonna toja. Chi m’è purtat’ d’ bon osc? >>
<< Uè nò , marrona mia e quand’ sì brutta. Chi tè piglia? Lu mal’ r’ Sand Runat? Ti veggj curiosa assaje >>
<< Ma chi dij Cappuccetto, mena loc’ la robba…ca teng na fam can un gn veggj chiù ! >>
<< Nonna, ma tiene doje uocch’ ca m’ par’ na cuccuvascia ! >>
<< E’ p’cchè t’ voglj verè meglio Cappuccetto >>
<< Uè nò, ma chi recchj gross’ ca tien’, m’ par lu ciuccio d’ Sand’vasc >>
<< E’ ca so nu poc’ sorda, a nonna, p’ quest m’agg’ fatt nu par’ d’ recchj nuov’>>
<< Agg capit’ uè nò, ma mi sa tand’ ca m’ staje a piglià p’ fess…Ij mica so cumm a Cappuccett d’ la favola andica…ij mò chiamm lu telef’n azzurr e ti facc’ verè ij, ate ca storij m’ staje cundenn >>
Ma cappuccett nun facesc a temb a piglià lu telefonìn mman’, ca lu dup, p’ tutta r’sposta, s’avesaz’ da sova a lu diett e s’ la magnas’ un buccon’.
<< Marò, m’agg’ fatt’ na bella magnata e na bella ubriacata, mò m’ schiaff’ a ddorm fin a crammatina a la faccia d’ chi m’ vol’ mal’ >> e s’addurmese a pranza all’aria, russann cumm’ nu t’rramoto.
Da dà s’ truas’ a passà Zì Nicola, che stascìa pascenn’ li pecur, abbasc’ alla iumara. S’affacias’ ala f’nestra e v’res lu dup cu na panza gonfia gonfia, e capes che era success’ nu uaj a la nonna.
Allora trases’ inda e gn’ dacès na bella botta ngapa e l’accoppò: << Azz…gn’ l’agg’ menata na bella botta >> dicès Zì Nicola, po’ cu nu curtiedd’ gn’ taglias la panza, e la nonna e cappuccetto asce’rn da fuor’ e s’abbracciar’n tutt’ quand’ f’lic’ e cundend!


















































